Si të degustojmë vajin e ullirit ekstra të virgjër

0

ABC-ja e degustimit të vajit të ullirit ekstra të virgjër

Përgatiti: Aulona Veizi, QTTB, Vlorë

  1. Hapi i parë për të realizuar degustimin konsiston në përzierjen e një luge vaj ulliri në një gotë, të mbuluar dhe të ngrohur me pulpën e dorës për të lehtësuar perceptimin e aromave. Ngjyra nuk është tregues i cilësisë së vajit kështu që nuk duhet të kihet në konsideratë.
  2. Vlerësimi fillestar i vajit vjen duke i afruar hundën gotës dhe nëpërmjet kryerjes së frymë- marrjes së ngadaltë dhe të thellë. Mund të përsëritet 2 deri në 3 herë duke u përqendruar në perceptimin e ndjesisë së nuhatjes.
  3. Në këtë moment të pijmë pak vaj dhe ta shpërndajmë në gjithë gojën, marrim ajër me frymëmarrje të shkurtër dhe të njëpasnjëshme. Në këtë mënyrë përcaktohen perceptimet e nuhatjes dhe vlerësohen shijet (i hidhur e djegës, i thatë e i ashpër)
  4. Tashmë duhet të shprehim një vlerësim bazuar në ndjesitë nuhatëse dhe shijuese, pozitive dhe negative, të cilat memorizojini gjatë fazave të degustimit.
  5. Vaj i cilësisë së mirë………….!!!!!!!!!!!! Karakterizohet nga aroma e “frutit të ullirit”, aromë e freskët e këndshme që të kujton ullirin, gjethen e ullirit kur e fërkon në dorë, barin e sapokositur dhe aroma të tjera të gjetheve të domates, karçofit, e produkteve të tjera vegjetale. Për nga frutat ngjan si: molla jeshile, ose frutat e pyllit, duke kaluar më pas në ndjesinë e djegësisë dhe hidhësisë. Këto ndjesi janë rezultat i prezencës së fenoleve, antioksidantëve që mbrojnë vajin gjatë proçesit të ruajtjes. Disa antioksidantë zhvillojnë radikalet e lira. Hidhësia dhe djegësia e vajit (vaji që ju djeg në gojë), kur nuk është i egzagjeruar, është cilësi shumë e mirë e tij. Për fat të keq shumë kosumatorë e konsiderojnë këtë një të metë, duke dhënë opinionin se vaji është acid. Kjo është plotësisht e gabuar ndërkohë që aciditeti nuk ka as shije dhe as aromë.
  6. Vaj i cilësisë së keqe……………..!!!!! Paraqet erë të pakëndshme (difekte). Një nga difektet më të shpeshta që ka vaji është “i prishur”, ndodh nga oksidimi nën efektin e ajrit. Vaji “i prishur” ka ndjesinë e dhjamit të ngrirë ose të proshutës deri në erën e bojës plastike dhe është karakteristik tek vajrat e vjetër dhe të ruajtur keq. Ndërmjet difekteve me origjinë fermentimin, të shpeshtë janë “të uthulluar” (erë që të kujton uthullën), “myku” (është era e mykut që zhvillohet tek ullinjtë e dëmtuar) dhe “i nxehur” (është era që të kujton baltën), “uji i vegjetacionit” “metalik” etj. Këto janë difekte që mund të memorizohen lehtësisht të orientuar nga ekspertë degustatorë. Mungesa e hidhësisë dhe djegësisë lidhet me difektin “i prishur”, është një tregues që vaji ka pësuar proçes zbërthimi të pakthyeshëm, ka humbur vetitë dhe cilësinë. Marre nga AGROBIZNESI

PËRGJIGJU

Please enter your comment!
Please enter your name here